Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
13 / 3 / 2021

Το ένα lockdown μετά το άλλο μετά το άλλο μετά το άλλο...

Τέλος εν όψει; Όχι.

Τι προβλέπεται; Μάλλον, κι άλλο lockdown κι άλλο lockdown κι άλλο lockdown...

Και τι έχει επιτευχθεί ώς τώρα από αυτή την τακτική;

Κάποιος Κούλης λέει ότι έχει «σώσει» τη χώρα...

Αλλά τι πραγματικά έχει γίνει;

  • Καταστροφή της οικονομίας.
  • Μαζική παράνοια.
  • Διχασμός μέσα στην κοινωνία.
  • Φτώχεια.
  • Αγχώδης καταπίεση.
  • Βία, αστυνομική και μη.
  • Λογοκρισία.
  • Απώλεια εμπιστοσύνης στις Αρχές.
  • Διάλυση των νοσοκομείων.
  • Α ναι, και κρούσματα κορονοϊού. Πολλά κρούσματα κορονοϊού. Και θάνατοι, πολλοί θάνατοι.

Αν ο σκοπός ήταν να μην έχουμε κρούσματα κορονοϊού, η τακτική έχει αποτύχει. Δηλαδή, πότε θα σταματήσουν τα lockdown; Όταν έχουμε μήδεν κρούσματα κορονοϊού; Και αυτό, έτσι όπως πάει το πράγμα, φαίνεται ότι θα συμβεί μέσα στα επόμενα 10 χρόνια;

Φυσικά, όπως πολλοί – ανάμεσα στους οποίους και διαπρεπείς καθηγητές όπως ο Ιωαννίδης – έχουν εξηγήσει, το lockdown δεν βοηθά· αντιθέτως, αυξάνει τα κρούσματα γιατί αυξάνει και τον συνωστισμό.

Επιπλέον, όλες αυτές οι μετρήσεις των κρουσμάτων και των θανάτων, όπως ξέρουμε πια, είναι εν μέρει αληθινές εν μέρει κατασκευασμένες, ώστε κανείς να μη μπορεί να ξεχωρίσει εύκολα την αλήθεια από το ψέμα και, γενικά, η κοινή γνώμη να παραπλανάται. Πόσοι δεν πέθαναν από Covid αλλά δηλώθηκαν «από Covid»; Πόσα από αυτά τα «κρούσματα» είναι, ουσιαστικά, άκακα και δεν μπορούν καν να μεταδώσουν τον ιό; Πόσα είναι false positive, λάθη των τεστ, τα οποία έχει ήδη γίνει γνωστό πως κάθε άλλο παρά τέλεια είναι; Επίσης, έχει κυκλοφορήσει και μια μαρτυρία υγειονομικού ότι τους υποχρεώνουν να δηλώνουν 5 κρούσματα για κάθε 20 τεστ ανεξαρτήτως αν ήταν θετικά – να λένε ψέματα, δηλαδή.

Γιατί αυτή η κομπίνα με τους αριθμούς αν όλα είναι όπως φαίνονται;

Πριν από ένα χρόνο, όταν εγώ και ελάχιστοι άλλοι παγκοσμίως λέγαμε ότι κάτι δεν πάει καλά με τα lockdown, ότι δεν είναι λογικά όλα αυτά, προσπαθούσαν να μας βγάλουν τρελούς ή ευφάνταστους. Τώρα, οι περισσότεροι έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν ότι όντως κάτι δεν πάει καλά, γιατί πλέον είναι καταφανές.

Πηγαίνεις να βαδίσεις στην Αθήνα και νομίζεις ότι βαδίζεις μέσα σε πόλη μετά από κάποιου είδους παράξενη καταστροφή, όπου τα πάντα είναι κλειστά και ο λίγος κόσμος που είναι έξω τρέχει σαν φρενοβλαβής φορώντας μάσκες ώς το κούτελο μέσα σε άδειους δρόμους λες και υπάρχει κάτι μολυσματικό στον αέρα (πράγμα που δεν υφίσταται, φυσικά· κι αν όντως υπήρχε, τέτοιες υφασμάτινες μάσκες θα ήταν τελείως άχρηστες για να το εμποδίσουν).

Με τα lockdown δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα προς το θετικό.

Μάλιστα, αμφιβάλλω ότι ο σκοπός είναι, ή ήταν εξαρχής, να γίνει τίποτα το θετικό.

Τώρα, όλα αυτά που γίνονται, γίνονται για να προωθηθεί ο εμβολιασμός.

Είμαι πολύ ευφάνταστος; Σκέψου ότι πριν από έναν χρόνο το ίδιο νόμιζαν για τα lockdown. Ούτε τότε άκουγαν. Κανένας δεν έλεγε ότι κάτι δεν πάει καλά, εκτός από ελάχιστους. Και τώρα κανείς δεν λέει ότι κάτι δεν πάει καλά με τα εμβόλια. Αλλά προφανώς κάτι δεν πάει καλά.

Είναι ξεκάθαρο ότι κρύβεται μια ατζέντα πίσω από τα εμβόλια. Δεν θέλω να κάνω υποθέσεις για το είδος της ατζέντας αυτής γιατί δεν έχει νόημα έτσι κι αλλιώς. Πάντως, διαχωρίζω την άποψή μου από διάφορες αναπόδεικτες θεωρίες όπως ότι μαζί με το εμβόλιο σού εμφυτεύουν μικροτσίπ και άλλα παρόμοια πράγματα. Και το να λέγονται αυτά πιστεύω ότι κάνουν κακό γιατί δίνουν την εντύπωση στον κόσμο ότι κάποιοι «αλλοπαρμένοι» είναι που προειδοποιούν για τα εμβόλια, ενώ αυτή δεν είναι η αλήθεια. Αναρωτιέμαι, μάλιστα, αν κάποιες από αυτές τις ακραίες, αναπόδεικτες θεωρίες κυκλοφορούν εσκεμμένα για να υπονομεύσουν όσους προειδοποιούν για τα εμβόλια.

Τα εμβόλια είναι επικίνδυνα, όχι μόνο ως πειραματικές ουσίες που είναι, αλλά και από πολιτικής άποψης.

Δες μόνο τι έχει γίνει στο Ισραήλ, δες τι γίνεται στην Άγγλια.

Προωθούν τα εμβόλια σαν μανιακοί. Έχουν καταπιέσει τον κόσμο, έχουν διχάσει την κοινωνία.

Και γιατί; Για μια επιδημία με πιθανότητα να σε σκοτώσει γύρω στο 0,03%; Για να κάνεις ένα εμβόλιο που δεν είναι καν σίγουρο ότι σε σώζει από αυτή την επιδημία; (Απόδειξη: χώρες όπως το Ισραήλ όπου τα κρούσματα αυξάνονται παρότι έχουν εμβολιάσει τεράστιο μέρος του πληθυσμού τους.) Για να επαναλαμβάνεις το εμβόλιο ανά εξάμηνο, αν όχι ανά τρίμηνο;

Αν είναι δυνατόν...

Τώρα θα κάνω μια μελλοντολογία που απεύχομαι να γίνει πραγματικότητα, εύχομαι να κάνω λάθος, αλλά πολύ φοβάμαι ότι εκεί θα φτάσουμε αν δεν κάνουμε κάτι δραστικό για να το σταματήσουμε σήμερα.

Τα lockdown δεν θα σταματήσουν: τα πάντα θα είναι, συνεχώς, κλειστά· ο κόσμος θα είναι καταπιεσμένος ολοένα και περισσότερο.

Τα κρούσματα, για κάποιο «μυστηριώδη» λόγο, θα αυξάνονται, ή γενικά θα είναι σε υψηλούς αριθμούς. Το ίδιο και οι θάνατοι «από Covid».

Θα λένε διαρκώς «μόνη σωτηρία το εμβόλιο!» Θα προωθούν τον εμβολιασμό μέχρι κωμικοτραγικής αηδίας προσπαθώντας να φτάσουν μεγάλο ποσοστό εμβολιασμένων πολιτών – οι οποίοι εμβολιασμένοι, φυσικά, θα συνεχίσουν να ζουν σαν αιχμάλωτοι, τρομοκρατημένοι, με μάσκες, και τα λοιπά – και το lockdown θα συνεχίζεται σαν βασανιστήριο.

Μόλις το ποσοστό των εμβολιασμένων είναι αρκετά μεγάλο, πχ 50%, θα ξεκινήσουν να λένε ότι κάποια πράγματα θα ανοίξουν «μόνο για τους εμβολιασμένους» – πράγμα που, φυσικά, θα προκαλέσει περισσότερο διχασμό μες στην κοινωνία, εκτός του ότι αποτελεί παράνομη διάκριση των ανθρώπων καταργώντας κάθε συνταγματικό και ανθρώπινο δικαίωμα.

Το lockdown θα συνεχίζεται αλλά όχι σε απόλυτη μορφή όπως τώρα.

Τα κρούσματα θα συνεχίζουν να ανεβαίνουν, ή να είναι σε υψηλά επίπεδα, όπως και οι θάνατοι «από Covid».

Θα καταπιέζουν τους εμβολιασμένους να ξαναεμβολιάζονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, παρότι αυτό δεν θα αλλάζει τίποτα στην όλη κατάσταση (πάλι μάσκες, lockdown, γενικός περιορισμός, καταπίεση).

Θα κάνουν το παν για να αποκρύπτουν την οποιαδήποτε παρενέργεια των εμβολίων, ειδικά τις μακροπρόθεσμες παρενέργειες ή αυτές που θα προέρχονται από τους δεύτερους, τρίτους, και... εκατοστούς εμβολιασμούς επάνω στο ίδιο άτομο.

Θα προσπαθούν να στρέψουν τους εμβολιασμένους εναντίον των μη-εμβολιασμένων, ότι δήθεν οι μη-εμβολιασμένοι φταίνε για όλα.

Θα λογοκρίνουν, ή θα προσπαθούν να γελοιοποιήσουν, οποιαδήποτε αντίθετη άποψη από «κακούς» «αρνητές»/«συνωμοσιολόγους»/«ψεκασμένους» που «δεν ενδιαφέρονται για την υγεία του κόσμου»· ίσως, μάλιστα, να φτάσουν ακόμα και στο σημείο να τους ποινικοποιήσουν.

Θα επικρατήσει ένα γαμημένο δυστοπικό χάος.

Σου φαίνονται πολύ ευφάνταστα όλα αυτά; Σαν από παραμύθι επιστημονικής φαντασίας ένα πράγμα;

Για στάσου! Το ίδιο δεν νόμιζες και πριν από έναν χρόνο για το lockdown, όταν λέγαμε ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά εδώ;

«Έλα, μωρέ, δεν είναι τίποτα. Λίγο υπομονή. Θα περάσει.»

Μάντεψε: δεν πέρασε.

Το ίδιο τώρα και για τα εμβόλια. «Έλα, μωρέ, ένα φάρμακο είναι. Θα το πάρουμε και θα τελειώσει – όλα καλά!»

Θες πάλι να μαντέψεις;

Εκείνο που δεν έχουν καταλάβει πολλοί είναι πως το θέμα είναι περισσότερο πολιτικό παρά υγειονομικό. Η πανδημία είναι απλά η αφορμή – τίποτα περισσότερο.

Ο εμβολιασμός είναι θέμα πολιτικό. Με κάθε +1% εμβολιασμένων πολιτών που επιτυγχάνεται, η κορονοκρατία παίρνει +1 στη δύναμη να καταπιέζει την κοινωνία.

Και σκέψου τώρα: Θέλεις να ζεις σε μια κοινωνία όπου χρειάζεται να παίρνεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα ένα φάρμακο για να μπορείς να υπάρχεις; Σου φαίνεται λογικό αυτό; Σου φαίνεται ανθρώπινο; Πρέπει να καταναγκάσουμε τους πάντες να παίρνουν φάρμακα; Ποιος επωφελείται από κάτι τέτοιο; Το 90% του πληθυσμού που είναι υγιείς και έχουν ελάχιστες πιθανότητες να νοσήσουν από κορονοϊό κι ακόμα λιγότερες να πεθάνουν από αυτόν; Μάλλον όχι.

Θες να σταματήσεις τη δυστοπία προτού διαμορφωθεί γύρω σου; Σταματά τους εμβολιασμούς σήμερα.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)